ႏွင္းစက္ပြင္႕သို႕တမ္းတျခင္း

ဘာလိုလိုနဲ႕
တစ္ေဆာင္းကုန္သြားျဖစ္ေပါ႕
ေရာက္လာျပန္ေေႏြအခါ
ေလျပည္ကသုတ္ျဖဴး
ခုခ်ိန္ခါခ်စ္ဇတ္လမ္း၀ယ္
ေမ်ာလိမ္႕ေတာ႕မူး...........

အသက္ကမငယ္
ႀကီးေတာင္႕ႀကီးမား
အခ်ိန္မ်ားစြာ
ျဖတ္သန္းသြားခဲ႕
ေန႕ေန႕ရက္ရက္
ကုန္ေနခက္ေပြ
လြမ္းေသာကေတြ
ရင္မွာေ၀လွ်က္
အေနခက္ေစ................

ေဆာင္းကုန္ေႏြကူး
ဂိႏၼာန္ဦးမွာ
လြမ္းတမ္းတရစ္
ေဆာင္းႏွင္႕ေႏြ
ေျပာင္းသင္႕ေလလား
မႈန္ရီ၀ို႕၀ါး
အေတြးမ်ားမွာ
ထားရစ္ရက္သူ
တမ္းတပူေစ
ရင္ခြင္မွာေလ
ေနဆယ္စင္း...............

ေန႕ပူညခ်မ္းေနခဲ႕
တေပါင္းလသရမ္းမွ
မေရာက္ေသးပဲေလ
စိုးေႏွာင္႕ဗ်ာေပြ
တမ္းတေ၀လွ်က္
အေနခက္ထင္႕
ႏွင္းစက္လြင္႕ပ်ယ္
ေနျခည္နယ္မွာ
ကြယ္ေပ်ာက္သြားစမ္း
ေဖေဖၚ၀ါရီမနက္လမ္းမွာ
တမ္းတစရာအစံုနဲ႕
ႏြမ္းလ်ကဗ်ာေတြ
ဆံုခ်ိန္က်ေတာ႕
မေမ႕မေလ်ာ႕
အ၀ါေရာင္ႏွင္းဆီ
ပန္းတစည္းနဲ႕
မင္းဆီကိုယ္လာခဲ႕မယ္ပါ႕
လြမ္းဖြဲ႕ေႏွာင္ထံုးခဲ႕
ကၽြမ္းသက္ေနာင္ရွံဳး.............။ ။

လြမ္းခ်င္လြမ္းရက္အလြမ္းခက္သူ

အမွတ္တရ
ကိုယ္စားထားရစ္
ခြဲပစ္ခက္ၿပီ
အလြမ္းေတာမွာ
မေပ်ာ္ေသာက
ရင္မွာရလည္း
အိပ္ပ်က္ညတာရွည္ခဲ႕ၿပီ........

မလြမ္းရဲေပမယ္႕
မင္းလမ္းခြဲခဲ႕တာပဲ
ကၽြမ္းေနတဲ႕အသည္းဟာ
ငရဲခန္းလား
အထင္မွားေတြ
စိတ္မွာ၀င္ၿငိ
မခ်ိတရိနဲ႕
ရယ္ပြဲဖြဲ႕ခဲ႕တဲ႕
ရက္ေတြအတြက္
အခက္ေဇာေပြ
ရတက္ေပြမ်က္ေျဖလကၤာလား
အေတြးမွား
ေဘးစကားေတြမယံုခ်င္ပါ.........

ကေလးကလား
ေတြးကာထားလို႕
မေလးစားတဲ႕
အေတြးေတြ
ရင္မွာ၀င္လာတိုက္စား
ရန္မ်ားတဲ႕အခိုက္မွာေတာင္မွ
လြမ္းခ်က္မေျပ
တန္းသက္ေသျပခ်င္ငဲ႕
ခက္တယ္သခင္
မ်က္တယ္လို႕ထင္မွာပါ
ေတးထားတဲ႕
အမွတ္သားကေလ
ေၾကးမ်ားတဲ႕ဘတ္စကားလိုပဲ
ရပ္ခ်င္လိုရပ္
ထြက္ခ်င္လိုထြက္တဲ႕အခါ
ငါ.....ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ
ကြယ္......တကယ္ပါခ်စ္သည္းရယ္။ ။

ႏွင္းစက္ေရ

ႏွင္းစက္ေရ.......
ခၽြင္းခ်က္မထားပဲ
မင္းထြက္သြားတဲ႕အခါ
ေနသာမွာကိုမလိုတမာ
အတၱစိတ္ေတြမ်ားနဲ႕
မွားခဲ႕တဲ႕အခါမွာ
တမ္းတစရာဟာေလ
လြမ္းစရာ႕ကဗ်ာပါကြယ္.........

ရည္လို႕သာေမွ်ာ္ေတြး
အလြမ္းေငးေမာျခင္းနဲ႕
တမ္းတေတြးေတာျခင္းေတြ
မင္းတမင္ပစ္ထား
ထြက္သြားသလား
ေအာက္ေမ႕သတိရ
တမ္းတရေအာင္
ဒီလူ႕ရင္ကို....ခြဲ
အသည္းႏႈတ္ယူ
လြမ္းေသာကေတြပူေစ.....ရယ္လို႕

ႏႈတ္မဆက္ပဲ
ျပဳတ္ထြက္သြားတဲ႕လက္တြဲ
အၿမဲေငးေမာ
ေတြးေတာေနရ
ဘ၀ဟာခဏဆိုေပမယ္႕
တခါတခါ..သိပ္ၾကာေပါ႕
အက္ဆစ္တစက္ပါပဲ
ရင္ထဲမွာတျမည္႕ျမည္႕
လွိဳက္စား............
ေသာကနဲ႕ဗ်ာပါဒၾကားမွာ
ငါဟာေ၀၀ါး............

တရားသေဘာနဲ႕
မွားေသာမွားေသာ
လို႕မွတ္ယင္း
တရားမႏိုင္ယိမ္းယိုင္လာတဲ႕အခါ
မင္းပံုရိပ္ပဲေပၚလာ
ေပ်ာ္စရာေတြ႕လဲ
ရင္မွာမခ်ိ.......
အတူတူေပ်ာ္မိတဲ႕ရက္ေတြ
သက္ေသနဲ႕ရတက္ေပြအပူပြား
လူမွားတာပဲျဖစ္ပါေစလို႕
မျပည္႕ခဲ႕ေလတဲ႕ဆုေတာင္း
အလြမ္းေၾကာင္း.....ဟာရွည္ၿပီထင္႕

ေတြးေမာေမ်ာနစ္
အလြမ္းစစ္တုိ႕
ကၽြမ္းရစ္ရေအာင္
ဒီေကာင္႕ရင္ထဲ
အၿမဲနင္ရွိ...ဒါေပမယ္႕ေလ
ခြဲခဲ႕ၿပီတည္႕.......။ ။

ႏွင္းေ၀တဲ႕ေဆာင္း

ႏွင္းေတြေ၀ျပန္ၿပီ
လာျပန္ေပါ႕ဒီတေဆာင္း
ႏွစ္ေထာင္းအားရမျဖစ္မိပါ
အိုခ်စ္ေသာႏွင္း...........

ေ၀တာပဲလား
ေ၀ခ်င္ေယာင္ပဲေဆာင္တာလား
အေတြးမ်ားစြာ
ေတြးရေအာင္ထားခဲ႕
ေ၀းရေအာင္ဆိုတဲ႕အသိေတြ
ရင္ခြင္ကို၀င္လာၿငိေပါ႕
သတိေတြအထပ္ထပ္ရ
အျမတ္မရလဲေန
အမွတ္တရလဲေလ
မလိုခ်င္ပါေဆာင္းသခင္..........

မေနွာင္းခင္အခ်ိန္ေလးမွာ
ျပန္ေျပာင္းကာဆင္ျခင္ေပါ႕
တရားသေဘာမွာ
မာနသရုပ္ကို
ပကာသနလုပ္ၿပီး
သဘာ၀ပါလို႕.........
အတင္းျငင္းယင္လဲ
မင္းကိုပင္အႏိုင္ေပးလို႕
ေငြအဆင္းနဲ႕ေရျပင္တင္းတင္းေပၚ
ေပ်ာ္ရွာေလတဲ႕
အို....ခ်စ္ေသာႏွင္း..........

ဒီတေဆာင္းကို
ျပန္ေျပာင္းမေတြးခ်င္
အေဟာင္းေတြကိုသာ
အစုတ္လို႕ျမင္
အေကာင္းထင္မရေတာ႕
အလြမ္းပင္ဟာ
တမ္းတယင္းနဲ႕ေသ
မွန္းဆယင္းနဲ႕ေၾကြ
ကၽြမ္း၀င္သူသက္ထား
အခက္ေပြရတက္ေတြၾကားမွာ
ၿပံဳးေပ်ာ္ႏိုင္လားဟင္
ေဆာင္းသခင္............

ရွင္သန္ျခင္းနယ္ပယ္ကျဖဴလြလြစပယ္

ဟယ္......ၾကည္စမ္း.......
ငါ႕ ရင္ က ဥယ်ာဥ္နန္းမွာ....
သင္း ၾကည ္ခ်ိဳျမ
ႏွင္းဆီလိုမ လွေပမယ္႕
အ ျပစ ္ကင္း စင္ တဲ႕
ျဖဴ ႏြဲ႕ ႏြဲ႕ စပယ္
ကေလးငယ္အလား
တရား ထဲ မွာ မပါ
ခ်စ္ၾကည္စြာဖူးလာခဲ႕........

ခ်ိဳ ၾကည္ သင္း ရီ တဲ႕
ျဖဴ လဲ႕ လဲ႕ စပယ္ဟာ
ႏွ လံုး သားရဲ႕နယ္ ပယ္မွာ
ခိုင ္ၿမ ဲစြာ တြယ ္တာ
ပန္း က မၻာမွာ ေလ
လြမ္း စရာ ေတြ မေတြး ခ်င္
ေငး ေန ရ ယင္ ေက် နပ္ရဲ႕.......

ေတာ္ မ ၀င္ လူ မသံုးေပ မယ္႕
မူ မၿပံဳးတတ္ ပါ ဘု
ညဳ တု တု ခရာ တာတာ
ျမဴဆြယ္ ဖို႕ ရည္ရြယ္ တဲ႕ အၾကည္႕ေတြ
ကင္း မဲ႕ ေန ေပမယ္႕
သူ႕ ရဲ႕ ျဖဴ စင္ မႈ အလွတရား
ဘယ္ သူ မ်ား ျငင္း ႏိုင္လဲ...........

မာန မရွိ
သင္းပ်ံထံုေမႊး
ရင္ထဲေအးတဲ႕
ျဖဴစင္ျခင္း အႏွစ္နဲ႕
ခ်စ္ေယာင္ေဆာင္ျခင္း မရွိ
ပကတိ ျဖစ္တည္ ျခင္းနဲ႕
ျဖဴ စင္ျခင္း အလွ်င္းသာ ရယ္။ ။

တျပည္သူသက္ထားေရ

(တခ်ိန္တုန္းကေပါ႕အလြမ္းဇတ္လမ္းတပုဒ္ပါမွတ္တမ္းသရုပ္မၿပီၿပင္ေတာ႕တဲ႕
မွတ္တမ္းလား ဒါ မွ မဟုတ္ဇတ္လမ္းလား........ေမးခ်င္ပါရဲ႕)

ခ်စ္တဲ႕သခင္
အလြမ္းပင္ပ်ိဳး
အနမ္းမိုးေတြ
သည္းၿပီးတဲ႕ခဏ.....
ခြဲၾကရမယ္ႀကိဳတင္သိ
မခ်ိတင္ကဲရင္က
ေျဖသာစရာေလ
ေနရာမေတြ႕ခဲ႔ပါ.....၊

တျပည္သူေမာင္႕အခ်စ္ေရ
အေတြးေတြေထြျပားစဥ္ခဏ
ခ်စ္လိုက္မိတာပဲကို႕ကိုကိုယ္
အျပစ္တင္၊အခ်စ္၀င္ၾကည္ျဖဴတာထားခဲ႕
တျပည္စီေ၀းရမဲ႕အျဖစ္ေတြမို႕
ေတြးမိတိုင္းရင္ကငို
မင္းလဲကိုယ္႕လို
ခဏခဏငိုခဲ႕ဖူးတယ္ေနာ္......

ေတြးမိတိုင္းငို
ခြဲခြာစဥ္ကအမွတ္တရ
ေပးခဲ႕ၾကတဲ႕
အနမ္းမိုးေတြ
မစဲပဲေလ
မခြဲပဲေနခ်င္
ဟိုးအယင္ကာလမ်ားဆီကေပါ႕
လြမ္းတယ္သခင္
ကၽြမ္း၀င္သူသက္ထား
တျပည္စီကြာအေ၀းမွာ
ထားခဲ႕ရၿပီလားေလ...........

အမွတ္တရအျဖစ္ခြဲခဲ႔ရတဲ႕ေနရာက
ေညာင္ညိဳရိပ္မဟုတ္
နာရီးတား* ဟာနရီစည္းျခားေစခဲ႕
ခုေတာ႕ကြယ္
တစ္သက္စာအလြမ္းနဲ႕
ကၽြမ္းေျမ႕ရၿပီေကာကြယ္
အခ်စ္ခဲ႕ရဆံုး ေယာရွီဒါရယ္.......။ ။

*Narita Airport

ေဆာင္းမွာျဖစ္တဲ႕ေ၀ဒနာ

(ဘာရယ္ဟုတ္ဖူးရူးခဲ႕ရတဲ႕အိပ္မက္ရွည္ၾကား မွာေလ
စိတ္လဲနာတယ္တခ်ိန္ကမလူးလြန္႕သာအခ်စ္ဆိုတဲ႔ေႏွာင္ဖြဲ႕တတ္တဲ႕အရာ
ႏွင္းဆီဖူးနဲ႕တူတဲ႕ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကလိမ္ညာစကားေတြကိုပဲယံုခဲ႕တယ္
မာယာနဲ႕ဖံုးအုပ္ထားတဲ႕အေႏွာင္အဖြဲႀကိဳးေတြနဲ႕ေက်နပ္စြာကိုယ္တိုင္အခ်ည္ခံခဲ႕ရစဥ္ကေပါ႕ )

ေၾကြၿပီေ၀ၿပီ
ပန္းနီနီတို႕
၀တ္ရည္ခ်ိဳျမ
ေပးဆပ္ရေစ
ဆုပန္ေျခြၿပီး
ပြင္႕ေလခဲ႕လား.......

ေဆြးၿပီေ၀းၿပီ
သည္းနီနီမို႕
မၾကည္စိတ္ကူး
မုန္းေလဦးဟု
တမ္းဆိုေရရြြတ္.........

ေတြးၿပီေငးၿပီ
ေသြးနီနီမို႕
သူ႕ဖို႕ဘယ္လိုေပးဆပ္ပါ႕...............

ႏြမ္္းၿပီ ညမ္းၿပီ
လြမ္းနီနီမို႕
သူ႕ဖို႕ေျဖရာ
မရွိပါေခ်
အသည္းေၾကြေၾကြ
မ်က္ရည္ေတြနဲ႕
ရင္မွာေနခက္
ေ၀ဒနာရက္..........

တမ္းၿပီ မွန္းၿပီ
နမ္းနီနီမို႕
ပန္းရည္ခ်ိဳျမ
ႏႈတ္ခမ္းလွလွ
လြမ္းတညရဲ႕
ညည္းအမွတ္တရ
အိပ္မက္ရွည္..........။ ။

ႏွင္းစက္တို႕ရဲ႕တည္ၿမဲျခင္း

(အတၱအေတြးတခုတည္းနဲ႕သခ္ါရတရားကိုဆန္႕က်င္ခဲ႕ေပမယ္႕
ခုေတာ႕ဘယ္မွာလဲႏွင္းစက္
တကယ္ဆိုယင္.....မတည္ၿမဲႏိုင္တဲ႕ႏွင္းပါအစြန္းေရာက္အတၱေၾကာင္႕
တည္ၿမဲမယ္လို႕ထင္ခဲ႕တဲ႕ႏွင္းစက္ ခုေတာ႕ဘယ္မွာလဲကြယ္ )

ဟင္..............
ေဖ်ာ႕ေတာ႕လွတဲ႔အၿပံဳးတခု
မ်က္ႏွာနုနုမွာျမင္ခဲ႕
ရင္မွာႏြဲ႕ခဲ႕သူတေယာက္
တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတဲ႕အရိပ္မ်ားစြာ
အတိတ္ေျခရာရင္မွာျဖစ္တည္
ခ်စ္တာေတြကိုသိေနၿပီ။

တကယ္ေတာ႕.........
ခပ္ေပါ႕ေပါ႕ပဲေတြးေန
ေလာကေရလို႕ဟစ္ေအာ္
ေခၚလို႕မၾကားေတာ႕တဲ႕အခ်စ္
ေပါ႕ပ်က္ပ်က္ျဖစ္သြားၿပီလို႕ထင္!

ဒါလဲမဟုတ္..............
ငုတ္တုတ္ထျငင္း
ရွင္သန္ျခင္းကင္းတဲ႕အသည္းႏွလံုး
အၿမဲတမ္းၿပံဳးေနႏိုင္မွာလား
တခါတရံျပန္လွန္ဆန္းစစ္
သိပ္မခ်စ္တတ္ေတာ႕သလိုဆိုေပမယ္႕
ခ်စ္တတ္ေနေသးတာရင္မွာသိ
နင္မသိရင္ေတာ႕ငိုခ်င္
ၿပိဳလုၿပိဳခင္သည္းႏွလံုး
ဆံုးရႈံးရမွာကိုေၾကာက္ရဲ႕...........

ခိုင္ၿမဲျခင္းသေဘာတရားကို
အေျပာသမားအျဖစ္စြဲကိုင္
သခၤါ ရ ရဲ႕မ႑ိဳင္ကိုဆြဲလႈပ္
သရုပ္မၿပီျပင္ေပမယ္႕
သခၤါရကိုခဏေမ႕
ထာ၀ရလို႕ေတြးရင္း
တဘ၀စာခ်စ္ျခင္းေတြ
ခိုင္ၿမဲျခင္းလို႕မွတ္ယူ
ပညတ္တူတူထားခဲ႕
မွားခဲ႕ေပမယ္႕ေက်နပ္
ေနတတ္ခ်င္သည္
ေလာကဆီ............

ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းနဲ႕ေပါင္းစပ္တဲ႕
ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕အဓိပါယ္တခ်ိဳ႕တ၀က္ကိုက
သခၤါရကိုေမ႕ထား
တရားမရေပမယ္႕
တအားေတာ႕လွတယ္ကြယ္လို႕
ခဏခဏမွတ္ခ်က္ခ်...............

ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းကင္းမဲ႕တဲ႕
ရွင္သန္မႈမ်ိဳးကို
ဘယ္တုန္းကမွမလိုခ်င္ခဲ႕
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္နဲ႕အသက္ရွင္
သက္၀င္လႈပ္ရွားတဲ႕ဘ၀
ခဏေတာ႕အားငယ္
မကြယ္၀ွက္တမ္း၀န္ခံရယင္
ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ခဲ႕..........

ဒါေပမယ္႕ေလ.......
နင္႕ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ႕
ငါ႕ရ႕ဲရင္မွာ
တစ္သက္စာတစ္ဘ၀
Nov-Dec ရဲ႕ ႏွင္းစက္နဲ႕ည
ငါတို႕ေတြျမတ္ႏုိုးႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ႕တဲ႕
ႏွင္းစက္ရဲ႕ညေတြ
ထာ၀ရခိုင္ၿမဲ
တည္ၿမဲျခင္းဆိုတဲ႕သေဘာတရား
ကာရံစာသားမပါေတာင္မွ
ေငါင္ေတာင္ေတာင္မျဖစ္
အတၱအေတြးတခုအျဖစ္နဲ႕
ထာ၀ရတည္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ။

စူဠသုဘဒၵါမ်က္ေျဖ

(အမုန္းရန္ၿငိဳး ကေဘးျဖစ္တတ္ေၾကာင္းကိုေလ
သုဘဒၵါေကာင္းေကာင္းေျပာသြားဖူးခဲ႕တယ္ . . . )

ေမာင္ ေတာ္ ဘု ရားရယ္
အငယ္ေႏွာင္းမို႕ ၀န္တိုစိတ္နဲ.ၿငိဳးမာန္ဖြဲ.ကာ
ဘ၀ေဟာင္းကိုျပန္ေျပာင္းသတိရေစဖို႕..........
အမ်က္သိုဆုေတာင္းလိုက္မိတယ္.......

တကယ္ေတာ႕ ဆႏၵန္ အိုင္မွာ.....
သံုးဦးသားေပ်ာ္ျမဴးစြာလက္တြဲ
ေပ်ာ္ပိုက္ ခဲ. ရတဲ. အျဖစ္ေတြ
ျပန္ျမင္ ေယာင္ မိ ေတာ မွ
မိုက္မဲတဲ.ကိုယ္႕ အျပစ္ ကိုယ္ျမင္
ေမာင္ေတာ္႕အစြယ္ အစံု ကို
နားမွာပန္ဖို.ေ၀း ၊ စိတ္ေလးနဲ႕ေတာင္မွ
မျပစ္မွားရက္ေအာင္ပါေလ.......

၀န္တိုစိတ္ရယ္ေၾကာင္.
ႏွွလံုးသားေလာင္ၿမိဳက္ကၽြမ္းကာ
အင္ၾကင္းခိုင္ ကခါခ်ဥ္ ေကာင္ ရယ္ေၾကာင္.
မုန္းမ်က္မာန္ဖြဲ႕ကာၿငိဳးမိတယ္
ခြင္. လႊတ္ ပါ မေျပာသာေတာ႕တဲ႕အခါမို႕
စိတ္ႏွလံုး အစဥ္ကြဲေၾက ျပဳန္းကာ
စြယ္အစံု ရင္ မွာပိုက္ပါလို႕
ေသာႏုတၳိဳ ရဲ႕ ေရွ႕ မွာ ပဲ
ႏွလံုးေၾက ကြဲ ေသပြဲ၀င္ရ မွာပါေမာင္ေတာ္ဆႏၵန္၊

အတိတ္က ျပဳဖူးကုသိုလ္ ထူးရယ္ေၾကာင္႕
ျပန္ေျပာင္းကာ ကလဲ႕စားေခ်ရ လည္း
ျပစ္မွားမိတဲ႕ေၾကြးရယ္ေၾကာင္.
တကယ္.ရင္ကအခ်စ္အစစ္မွန္နဲ႕
ေမာင္ေတာ္႕မွာစကားကို
အႏွစ္ေတြသာစုၿပီးၾကားမိတဲ႕အခါ
စူဠမွာေလ ႏွလံုးအိမ္ကြဲေၾကျပဳန္း ကာ
ေမာင္ေတာ္႕စြယ္အစံုကို ရင္မွာပိုက္လို႕
အၿမဲေၾကြလြင္.ခဲ. ပါၿပီေမာင္ ေတာ္္။ ။

သုညနဲ႕ေျမွာက္တဲ႕ရလဒ္

(ဘာနဲ႕မွစားလို႕မရတဲ႕အခါသုညနဲ႕ေျမွာက္ပစ္လိုက္တယ္
ေအးေရာ . . . )


ရင္ေတြကြဲေပါင္း

မ်ားလွၿပီ

မခံစားႏိုင္ေတာ႕လို႕...........

ေၾကာက္လွပါၿပီကံတရားေရ

ျပန္စားမရတဲ႕အဆံုး

သုညနဲ႕ေျမွာက္ပစ္ခဲ႕ေပါင္းလဲ

အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ..................

ျပန္မေျပာခ်င္တဲ႕

သံေယာဇဥ္ဘ၀ကို

ရွင္ခန္း၊ေသခန္း

ျဖတ္သန္းလာတဲ႕အခါ

ေၾကကြဲဆို႕နင္႕

ရင္ကအခ်စ္ေတြ

ျမင္သမွ်အျဖစ္ေတြဟာ

ကိုယ္ဆိုးတာလဲပါရဲ႕

ကံဆိုးတာလဲပါခဲ႕

ဟုတ္ပါတယ္.......

ခနဲ႕တဲ႕တဲ႕မၿပံဳးပါနဲ႕

အရွံဳးနဲ႕ပါ

ကံၾကမၼာရယ္။ ။

ရဲရဲမုန္း

ရဲရဲမုန္း

ပြင္႕ၿပီပဲ
ရဲရဲပြင္႕
ငံုအဆင္႕
ထံု၀တ္က
သင္းလို႕ပ်ံ
ရင္႕ေယာ္ေၾကြ
ေျမကိုမွန္း
အေျခေန
မဆန္းေတာ႕
ေလေပြရယ္
ရမ္းေလေပါ႕။

ခ်စ္ၿပီပဲ
ရဲရဲခ်စ္
မယံုသင္႕
ယံုသင္႕လဲ
ပံုမခ်စ္နဲ႔
မရင္႕ေၾကြ
မေယာ္ႏြမ္း
အေျခေန
မမွန္ေတာ႕
ေလေပြတိုး
မက်ိဳးႏိုင္
ေနျခည္ထိုး
မညိွဳးႏိုင္။

မုန္းၿပီပဲ
ရဲရဲမုန္း
အေတြးဆံုး
ျဗဳန္းဆိုေတြ႕
မွားအျပည္႕
ဆံုးျဖတ္ရစ္
မုန္းမရပ္သင္႕။ ။

ႏွင္းစက္တို႕ရဲ႕ၿပိဳကြဲျခင္း

ႏွင္းစက္တို႕ရဲ႕ၿပိဳကြဲျခင္း


ဘာဆိုဘာမွအၿမဲမရွိတဲ႕
အနိစၥကမၻာတခုမွာ
တည္ၿမဲေနတယ္ဆိုတာ
ဘာမွမရွိတဲ႕အရာ
အဲဒီ.....ဘာမွမရွိတဲ႕အရာကို
တြယ္တာတမ္းၿငိမက္ေမာ
အခက္ေဇာေပြ
ေႏြမွပင္မေရာက္ေသး
လြမ္းရတဲ႕ဇာတ္မကုန္ေသးခင္မွာ
ေညာင္ညိဳပင္ရိပ္မွာထိုင္
ငိုင္တိငိုင္တိုင္ေတြး
ေထြရာေလးပါးအေတြးေတြၾကား
ႏွင္းစက္ဆိုတာတည္ၿမဲမယ္လို႕
မိုက္မဲစြာယံုၾကည္ျခင္းတရား
သဘာ၀ရဲ႕အနားသတ္မ်ဥ္းတခုမွာ
အၿပီးတိုင္စြန္႕ခြာ
ႏွင္းဆိုတာခဏပါပဲလား.............

အင္းေလ......"ႏွင္းေပ်ာက္တဲ႕ေႏြ"ဆိုတဲ႕
သီခ်င္းဆိုတာလဲရွိသားမဟုတ္လား
ဘ၀ဆိုတာႏွင္းစက္ေတြ၊မိုးစက္ေတြ
သဘာ၀ေနမင္းႀကီးရဲ႕ေပြ႕ပိုက္မႈေတြ
အဲတာေတြအားလံုးဟာမတည္ၿမဲခဲ႕
ဘ၀ဆိုတဲ႕ခဏတာကာလတခုမွာ
ေတြ႕ဆံုျခင္း၊ကြဲကြာျခင္း၊ခြဲခြာျခင္း
ဓမၼေတြၾကားထဲမွာ
ဘုရားရွင္ေတာင္မွမလြန္ဆန္ခဲ႕တဲ႕
သခၤါရသေဘာကို၊ငါဆိုတဲ႕အတၱတခုနဲ႕
အစဥ္ထာ၀ရလို႕ပိုက္ခဲ႕ေပမယ္႕
အဲတာဟာတခဏလို႕
လက္ေတြ႕သိလိုက္ရတဲ႕အခါ
သာယာယစ္မူးမိန္းေမာေနတဲ႕
အိပ္မက္ဆိုတဲ႕အရာကေန
လန္႕ဖ်တ္စြာႏုိးထလာခဲ႕
အဲဒီအခ်ိန္မွာဘ၀ဆိုတဲ႔ခဏအခ်ိန္ဟာ
သံုးပံုတပံုကိုေက်ာ္လြန္လာခဲ႕
အဲဒီအခ်ိန္မွာလန္႕ဖ်တ္စြာ
ႏွင္းစက္ထုတို႕ၿပိဳကြဲေနခဲ႕ၿပီ.....။

အဲတာေတာင္မွ.............
တခ်ိန္ကအလြန္ႏွေမ်ာတြန္႕တိုခဲ႕တဲ႕
အခ်ိန္တခ်ိဳ႕တေလေတြထဲက
အစအနတခ်ိဳ႕လြင္႕ပါသြားခဲ႕ရၿပီ
ဘာမွမတည္ၿမဲတဲ႕ေလာကထဲမွာ
ဟိုး......လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္ေပါင္းမ်ာစြာက
လူေတြသတ္မွတ္ခဲ႕တဲ႕အခ်ိန္ကို
ဘယ္လူေတြကမွအစိုးမရခဲ႕
သဘာ၀တရားက
ခဏဆိုတဲ႕ကန္႕သတ္ခ်က္လက္မွတ္တခု
လူေတြကိုထုတ္ေပးထားခဲ႕
အဲဒီလက္မွတ္ကိုကိုင္ေဆာင္
သံသရာမွာခရီးသြာခဲ႕ေပမယ္႕
ငါ ငါ ငါ ဆိုတဲ႕ ငါတေကာေကာအတၱၾကားမွာ
သဘာ၀တရားကသတ္မွတ္ထားတဲ႕
မျမင္ရတဲ႕၊အတုလုပ္လို႕မရတဲ႕
သခၤါရဆိုတဲ႕ဇတ္တခု
အဲတာဟာမတည္ၿမဲျခင္းတရားေပပဲ။

အမွန္ေတာ႕............
ငါဆိုတဲ႕အတၱ
ဘ၀ဆိုတဲ႕သမုဒယ
တြယ္တာျခင္းဆိုတဲ႕တဏွာ
ေမာဟဆိုတဲ႕အၿမိဳက္တရား
ေဒါသဆိုတဲ႕အရာကၿဖိဳခြင္းသြားခဲ႕
ကမၻာႀကီးကိုၿငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္ပါသတဲ႕၊
စစ္မဲ႕တဲ႕ကမာၻႀကီးဟာၿငိမ္းခ်မ္းေနမတဲ႕လား
ဘ၀ဆိုတဲ႕လူမႈေရးတိုက္ပြဲေတြ
သံသရာေရလ်ဥ္ေၾကာမွာအဖန္တရာေတေအာင္ေမ်ာမဲ႕
တပ္မက္မႈတိုက္ပြဲေတြၾကားမွာ
ကမာၻႀကီးဟာတကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းသြားမွာလား။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ.............
အမွန္တရားဆိုတာကို
တကယ္ရွာလို႕ေတြ႕လိုက္ခ်ိန္မွာ
ႏွင္းစက္ဆိုတာေတြဟာလြင္႕ျပယ္
အိုဇံုးလႊာပါးလွပ္မႈဆိုတဲ႕အႏၱရာယ္
ဖန္လံုအိမ္ ဥပေဒသနဲ႕
တိုးတက္ျခင္းအတြက္သဘာ၀ကေပးတဲ႕ဆုလာဘ္
အမွန္တရားဆိုတဲ႕ကံစမ္းမဲမဟုတ္တဲ႕
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာျခင္းဥပေဒသ
အဲတာေတြအာလံုးရဲ႕ေအာက္မွာ
ႏွင္းစက္ဆိုတာျပားျပား၀ပ္ခစါး
ရန္ကုန္ေဆာင္းဆိုတာႏွင္းေတြနဲ႕ေ၀ဖို႕ေ၀း
ေအးေတာင္မွမေအးေတာ႕တာ
ခုေခတ္ကေလးေတြကိုေျပာျပယင္ရီမယ္
တခါကႏွင္းေတြေ၀ခဲ႕ဘူးတယ္ဆိုယင္............
တကယ္ေတာ႕ႏွင္းစက္ဆိုတာဒ႑ာရီတခုပါ။ ။

POOR PLASTIC FLOWER

Hey! please see there is a beautiful rose ,


It is on the table of dinning room it is so beautiful,


But it was real or imitation who will know,


Some one know which is poor plastic flower.


Oh ! there is without love but can love with plastic heart,


But, please do not say easily my dear! you can't understand your heart,


In the namely forest the flower is only name,


It is not really flower with the named rose.


The rose is only of the flower's name,


If you change the name of rose to ox,


But the flower will be flower on it own proud,


The flower is plastic or not is not important.


Rich or poor is not important,


Flower will be flower,


And it has own power of flower and it will be happily,


On it own,the name of flower and it own beauty and power,


If you want to be a flower plastic or real,


You can't be.


Flower will be flower and you will be you,


You can't never be a flower plastic or not,


Rich or poor is not a problem,


If it has own quality,


It can be go through every where ,any timeand any diffcult,


Thus every flower have their own energy,


Poor plastic flower can see beautifully in our eye,


Poor plastic flower can be use any season any time and any where,


But now it is using every where,but it has no smell,


Now poor plastic flower can pride like imitation love.


Now! who can say it has no high or low level without understanding.

FULL MOON FROM DREAM ISLAND

Oh................

My dear you are away from me,

But I have a dream Island.

There was very beautiful dream city.

We are near but we are away,

We are face to face,

But we are back to back.



Oh.............My dear...........

I have a dream island,

There was a little world,

It's my own world , very neat and tidy.

It has always always beautiful with,

Full moon of moon light shadow.

But I don't like it.



Oh............My dear..............

My hopelessd days are coming,

When you are away.

You may be away from me.

But I want to be full moon everyday,

In my dream island and,

I am dreaming now.

I don't want to be wake up from my dream,

And I don't want to wake up forever,

When you are not near me!!!!!!

Don't hate me with smile

Sometime.......

We want smile !

But we can't.



Sometime........

We want cry !

But we can't



Smile and cry

Nothing we can't do

Your answer......

To smile.......

Your answer.......

To cry................

Not to be smile,

Not to be cry,

Don't hate me with smile.

THE LOVER'S APPLE

And wilt thou leave me thus?

Say nay!say nay! for shame!

To save thee from the blame

Of all my grief and grame.

And wilt thou leave me thus?

Say nay! say nay!



And wilt thou leave me thus,

That hath loved thee so long

In wealth and woe among?

And is thy heart so strong

As for to leave me thus?

Say nay! say nay!



And wilt thou leave me thus,

That hath given thee my heart

Never for to depart

Neither for pain nor smart?

And wilt thou leave me thus?

Say nay! say nay!

And wilt thou leave me thus,

And have no more pity

Of him that loveth thee?

Alas! thy cruelty!

And wilt thou leave me thus?

Say nay!say nay!

Sir T.Wyatt